Experience

สวัสดี วันเสาร์ค่า   ̄O ̄)ノ
 
วันนี้ตื่นสาย .....
ทั้งๆ ที่ธุระต้องทำ
( ̄ー ̄;) ....................
(หลายคนอาจจะกำลังคิดในใจว่า "สมกับเป็นไอ่ป่าน")
 
 
วันนี้อากาศไม่ดี ครึ้มทั้งวัน หงอยทั้งวันเลย ... ☁
 
นึกขึ้นได้ว่าไม่ได้อัพบล็อคนานแล้วนี่ ...
เลยหาเรื่องมาอัพซักหน่อย
 
เอายูนิฟอร์มบาสใหม่มาอวดค่ะ
วู๊ว ว ว วว ~o(⌒0⌒)o
(หลังจากที่เมื่อหลายเดือนก่อนต้องใช้เทปแปะเป็นเบอร์)
 
 
H I P P O P O T A M U S !!!!!!!!!!!!!!!
 
カバ!!!!!!!
 
 
 
ทำไมต้อง "ฮิปโปโปเตมัส" น่ะเหรอ ...
เห็นพี่ๆ เค้าว่ามัน "แข็งแกร่ง" ดี .....
อืม ....
 
 
ไปดูรูปกัน !!!!
 
 
 
IMG_5292 
พอเอาของมาที่โรงยิม
ทุกคนก็รุมทึ้งเหมือนได้ของเล่นใหม่
เอิ่ม .. ใจเย็นค่ะ ヾ(ー ー )
 
 
IMG_5299 
กัปตันสุดหล่อของเรา
 
 
 
IMG_5303 
กัปตันเอามาแผ่เพื่อถ่ายรูปโดยเฉพาะ ..
 
 
IMG_5305 
ทุกคนดูเต็มที่กับการถ่ายรูปมาก ..
 
 
IMG_5307 
ความเละเทะของเด็กๆ ที่ได้ของเล่นใหม่ ..
 
 
IMG_5320 
ดูเป็นการเป็นงานขึ้นมานิดนึง
ยูโซ(81)     ฮิโรชิ(11)     วียาง(12)     ทะคุยะ(31)     โยชิโมจิ(7)     ชูจิ(77)
 
 
IMG_5321
และก็เละเทะอีกรอบ ..
 
 
 
สังเกตว่า .. กัปตันชอบหันหลังถ่ายรูปนะ ว่ามั้ย ... ฮ่าๆๆ
(จริงๆ รูปหันหลังมีเยอะกว่านี้อีก)
 
 
เนื่องจากเครื่องแบบเป็นสีดำแดง
ทุกคนจึงซื้อรองเท้าบาสเป็นสีดำแดงกันทั้งทีม ..
เหลือชูจิคุงที่ไม่ได้ซื้อใหม่ .. ประหลาดกว่าใครเพื่อน เหวอ เหอ เหอ
 
 
ซักวัน .. ป่านจะมานั่งอธิบายความน่ารักของแต่ละคนให้ฟังนะคะ ..
 
 
ต้นเดือนธันวา มีสอบ N1
(อ้อ ป่านผ่าน N2 แล้วนะคะ
หลังจากที่ตกไปหนึ่งรอบ เปลืองตังค์โดยใช่เหตุไปรอบนึง)
คือมันยากแบบ.... คนญี่ปุ่นยังมึนว่า ไวยกรณ์นี้มีด้วยเหรอ .. (=     =;
นี่ป่านกำลังจะไปเผอิญหน้ากับอะไรเนี่ย ..
 
ถ้าไม่พยายาม ...
มีหวังได้เปลืองตังค์ฟรีกันอีกรอบ ...
... ไม่เอาแล้วน้าาาาาาาาาาา
(T(T(T(TДT)T)T)T)
 
 
<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/huipH5EzxXo" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>
 
 
กลางเดือนนี้ มีงานโรงเรียน
ป่านจะร้องเพลงนี้ล่ะ ....
ร้องยาก (>   <)
แต่จะพยายามค่ะ
 
 
พรุ่งนี้มีแข่ง
จะทำหน้าที่เมเนเจอร์ให้ดีที่สุดนะคะ!!!!!
 
 
 
 
     ป่าน
     Hashimoto, JAPAN
     11・11・05


edit @ 5 Nov 2011 20:51:14 by ป่ า น ,,

edit @ 5 Nov 2011 20:53:48 by ป่ า น ,,

สวัสดีค่ะ ทุกคน (o ̄∇ ̄)/

ช่วงนี้เป็นยังไงกันบ้างคะ สบายดีมั้ยเอ่ย??

ที่ญี่ปุ่นเพิ่งมีวันหยุดยาวที่เรียกว่าโกลเดนวีคไป

ตั้งแต่อังคารถึงพฤหัสที่ผ่านมา ..

แต่ป่านมีนัดทุกวัน ไม่ได้พักเลย (TT___TT)

 
จริงๆ แล้ว วันศุกร์ของสัปดาห์ก่อนก็เป็นวันหยุดนะคะ
จริงๆ ถ้าจันทร์ กะ ศุกร์ของสัปดาห์นี้หยุดด้วยนี่..
จะเป็นวันหยุดที่แสนยาวนาน ลั้นลาเฮฮากันสุดๆ เลยทีเดียว..
แต่จันทร์กะศุกร์มีเรียน ..
 

 

มานึกดูดีๆ ....

ป่านยังไม่ได้พักเลยซักวันตั้งแต่วันเสาร์ที่แล้วนี่นา...  orz

หนึ่งสัปดาห์เต็มๆ !!!!!!

น่องปูดหมดแล้ว ออกไปลั้นลา+ทำภาระหน้าที่ข้างนอกแทบทุกวันเลย โอ้โนว วว 

 
 
04・30 เสาร์ OB会 ของชมรมบาส
05・01 อาทิตย์ ชมรมบาสมีแข่ง
05・02 จันทร์ มีเรียนจนถึงเย็น ต่อด้วยกิจกรรมชมรมบาส
05・03 อังคาร ชมรมบาสมีแข่ง(อีกแล้ว)
05・04   พุธ มีนัดกับฟูจิวาระเซนเซที่คามาคูระ
05・05 พฤหัส มีนัดที่โตเกียวกับพี่เพชร พี่โอ๋
05・06 ศุกร์ มีเรียนจนถึงเย็น ...
 
 
 
รอดชีวิตมาได้ ... น่าดีใจเป็นอย่างยิ่ง
 
ヽ( ̄ ̄ ̄ ̄ ̄ ̄∇ ̄ ̄ ̄ ̄ ̄ ̄;)ノ  เ ย้  ...
 
 
 
วันเสาร์ ... OB会(Old Boy 会)
เป็นวันที่พี่ๆ ที่จบจากมหาลัยนี้และเคยอยู่ชมรมบาสมารวมตัวกัน ...
ตอนอยู่จุฬา ... ดูเหมือนว่าน้องๆ จะเยอะกว่ารุ่นพี่นะคะ ... รึเปล่าเอ่ย ถ้าจำไม่ผิด
จำได้ว่ามีรุ่นคุณลุง คุณพ่อ กลับมาร่วมเล่นบาสด้วยกัน ลั้นลาเฮฮามาก..
ที่นี่ก็เช่นกัน มาจากทุกสารทิศเลย.. โทยามะเอย โอซาก้าเอย อิชิกาวะเอย ..
บางคนก็ขับรถพาครอบครัวมาด้วย คือถ้าใส่ชื่อจังหวัดคานางาวะที่ป่านอยู่
กับชื่อจังหวัดที่ติดอยู่ที่ป้ายทะเบียนรถพี่ๆ .. จะรู้ว่ามันไกลกันหลายร้อยกิโลมาก ..
แต่พี่ๆ ก็กลับมาเพื่อเล่นบาสด้วยกัน แม้จะแค่ไม่กี่ชั่วโมง .... รู้สึกประทับใจมากจริงๆ ♥
 
พอตอนเย็นก็ไปดื่มกันที่แถวๆ สถานี ตั้งแต่หกโมงถึงราวๆ สามทุ่มกว่า ...
มันมากอ่ะ โหวกเหวกโวยวายไม่ผิดกับปีที่แล้วเลย ฮ่า ๆๆ  ๆๆๆ
ป่านเย็บพวกกุญแจไปให้พี่ๆ ที่เพิ่งจบไปเมื่อปีก่อนด้วย ..
ทำเสร็จแค่สองอันเอง จริงๆ พี่ๆ มีตั้งสี่คนแหนะ ... 
ทั้งๆ ที่อยากทำให้เสร็จก่อนกลับไทยแท้ๆ .. (ประมาณเกือบสามเดือนก่อน)
ป่านขอโทษที่เอาแต่เล่นนะคะ ...  ( ┰_┰) 
ถ้าทำอีกสองอันเสร็จจะเอารูปมาให้ดูนะ
「パーンちゃん大好き♥」って言ってくれたの!(>_<)
โยซัง กะ พี่ดอลล่า(พี่คนลาว) บอกว่า "รักป่านจังมากๆ เลย" ด้วยล่ะ
แห ะ แหะ ดีใจ  (。-_-。)
ดีใจที่มีคนดีใจกับของที่ป่านทำ ... ฮึก ๆ ๆ
 
 
วันอาทิตย์... ชมรมบาสมีแข่ง
นู่น... ไปแข่งสุดปลายฟ้านู่น น น น (เวอร์ๆ)
มีแข่งสิบโมง ต้องถ่อสังขารออกจากหอตั้งแต่หกโมงครึ่งอ่ะ ไกลไม่ไกล... (=  =;)
เรื่องเวลายังไม่เท่าไหร่ ...  ค่ารถไฟแพงเป็นบ้าเลย
แล้วด้วยความที่เมื่อวานดื่มกันถึงดึก แถมกัปตันยังไม่ต่อที่อื่นอีก!!!
กัปตันทำหน้าหล่อๆ มึนๆ ไปแข่ง ... แบบว่า สภาพน่าเป็นห่วงมาก
แถมรุ่นพี่โยชิโมจิ(รองกัปตัน) กลับบ้านอีก!!!
จะเรียกว่าข้ออ้างก็ได้ ... แต่ป่านว่ามันมีผลนะ
 
แพ้เลย....(──┬──__──┬──)

ทั้งๆ ที่ปีก่อน เราชนะทีมนี้แบบขาดลอยแท้ๆ ... เสียใจ ฮึกๆ ๆๆ
 
 
 
จันทร์...  มีเรียนจนถึงเย็น ต่อด้วยกิจกรรมชมรมบาส
ตามนั้นค่ะ เรียนถึง  08:50〜18:30
ต่อด้วยกิจกรรมชมรม 19:00〜21:00
จริงๆ ลากยาวถึงเกือบสามทุ่มครึ่งนู่นแหละ.. เหอ เหอ
 
 
อังคาร...  ชมรมบาสมีแข่ง(อีกแล้ว)
นักกีฬาสำหรับลงแข่งของชมรมบาสเหลือแค่ 4 คน ...
กลับบ้านบ้าง ติดธุระบ้าง ..
ก็เลยไปขอร้องให้เด็กปีหนึ่งมาแข่งให้..
ส่วนโต้กะเกม มนุษย์จากไทยแลนด์เพื่อนป่าน (เพิ่งปีหนึ่งเหมือนกัน) ต้องนั่งดูข้างสนามไปก่อน
ยังไม่ได้รับความไว้วางใจเท่าที่ควร...
 
ชนะขอรับ!!!!!!! ∑( ̄[] ̄;)
 
ตกใจ !!!  +  ดีใจ !!!!
คือทีมนู้นนะ มาก่อนเรา ซ้อมก่อนเรา ด้วยเสียงอันดังกึกก้อง (ถึงขั้นหนวกหู)
แถมสมาชิกเยอะมาก... อีกอย่าง ปีก่อนเราแพ้เค้า (หน่อยนึง)
ทีมเรามีห้าคน ลงมาซ้อมแบบแห้งๆ มึนๆ ..
ตัวเล่นจริงๆ ก็มีแค่สี่คนที่ซ้อมกันมาประจำ ...
ชนะอ่ะ ....  วินาทีนั้นนี่ น้ำตาแทบไหลเลยนะ ดีใจมาก .. (TwT。)
หลังจบควอเตอร์ที่ 2 เราทิ้งห่างยี่สิบแต้มได้ ..
แต่สุดท้ายเค้าเริ่มรุกหนัก ...  สุดท้าย ห่างกัน 3 แต้ม ....
ถ้าแข่งต่ออีกซักห้านาทีรับรอง... เราแพ้แน่นอน
เพราะทุกคนหอบแบบ จะเป็นลมละ .. เหอ เหอ
 
 
พุธ...  มีนัดกับฟูจิวาระเซนเซที่คามาคูระ
 
ฟูจิวาระเซนเซชวนไปใส่กิโมโนเดินเล่นที่คามาคูระ
เซนเซเลี้ยงด้วยล่ะ ขอบคุณนะคะ ..
 
จัดรูปไปเลยดีกว่า ฮ่า ๆ ๆ
 
 
P5043541
พี่สาวคนสวยกำลังใส่กิโมโนให้
 
 
P5043542
เสร็จแล้ว เ ย้  ヾ(=^▽^=)ノ
 
 
 
 
P5043567
พร้อมออกเดินแล้วค่ะ!!
 
(ฝรั่งสองคนที่อยู่ข้างหลังนั่น เค้าขอถ่ายรูปด้วยล่ะ
เชื่อมั้ยว่า ตอบได้แค่ "Yes" ....
คือภาษาอังกฤษถึงจุดต่ำสุดแล้วตอนนี้.. (T___T) )
 
 
 
出会いがいっぱいくるんだって!!ウソじゃん(=_=;)
出会いがいっぱいくるんだって!!ウソじゃん(=_=;)
" จะมีคนเข้ามาเยอะแยะ ... โกหกนี่นา!!! "
 
คือเซนเซเปิดประเด็นเรื่องดูลายมือขึ้นมา
ป่านเลยบอกว่าเคยไปดูที่โยโกฮาม่ากะเพื่อนมาล่ะ
เค้าบอกว่า ตั้งแต่อายุยี่สิบเนี่ย จะมีคนเข้ามาเยอะแยะ กุ๊กกิ๊กไรงี้ ..
....  ก็รอดูกันไป ...
เข้าโหมดตายด้านสักพักละกัน
 
 
P5043609
       สามสาว(?)
 
 
 
P5043635
เราทำสำเร็จ!!!!!
 
ดูมนุษย์ข้างล่างดิ ...
คือคุณเจ้าหน้าที่เค้าปล่อยขึ้นมาทีละนิดน่ะค่ะ..
ทุกคนรอคอยที่จะขึ้นมาขอพรบนศาลเจ้าอ่ะ ..
พวกเรานี่ก็อดทนกันเนอะ  ( ̄ー ̄;
 
 
 
 
P5043691
เรากำลังพยายามทำตัวเป็นธรรมชาติกันอยู่..
 
 
 
 
P5043695
鳩サブレー (hato sabure)
ขนมขึ้นชื่อของคามาคุระ
อร่อยดี (>_<)
 
 
 
P5043700
ซะหน่อย ๆ .. อิ อิ
 
 
 
พฤหัส...  มีนัดที่โตเกียวกับพี่เพชร พี่โอ๋
ออกจากฮาชิโมโตกับโต้ เกม พี่โอ
ไปเจอพี่เพชร พี่โอ๋ ที่ชินจุกุ
เดินไปกินอาหารเกาหลีย่านชินโอคุโบะ
จากนั้นก็ไปห้องพี่เพชร
พี่เพชรเตรียมย้ายกลับไทย
เราก็ไปรับสมบัติสืบทอดมา...
พี่เพชรเลี้ยงแม็คด้วย เอร็ดอร่อยกันไปอีกหนึ่งมื้อ
ขอบคุณนะคะ พี่เพชร
บุญคุณครั้งนี้ยิ่งใหญ่นัก.. ( ~ρ~)
(ทั้งแม็คและเตารีดที่ได้รับมา)
 
 
ศุกร์...  มีเรียนจนถึงเย็น ...
ก็นั่นแหละค่ะ... เช้าถึงหกโมงกว่า ...
 
 
และแล้วก็วันหยุดจนได้!!!!!!!!!
 
ヽ(▽ `)ノワーイ♪ヽ(´▽`)ノワーイ♪ヽ( ´▽)ノ
 
 
เดี๋ยวเย็นวันเสาร์จะมีปาร์ตี้...
คนไทยนี่ปาร์ตี้กันบ่อยเหมือนกันนะ.. จะว่าไป  ฮ่าๆ

 
จะกินให้อิ่มหนำเลย (อดอยากมาหลายวัน)
 
 
มีความสุขในวันหยุดสุดสัปดาห์กันมากๆ นะคะ
มีอะไรอยากเล่าให้ฟัง ก็ส่งเมลล์มาได้เสมอนะคะ
เฟซบุ๊คก็ได้ เช็คทุกวัน ตอบแน่นอน
 
เดี๋ยวขอตัวไปอาบน้ำนอนก่อนล่ะค่ะ
 
 
ฝันดีค่า า า  ~♪(⌒∇⌒)
 
 
 
 
     ป่าน
     Hashimoto, Kanagawa, JAPAN
     11・05・07

edit @ 7 May 2011 00:50:34 by ป่ า น ,,

ส วัส ดี ค่ะ ทุก คน …

(ลองอ่านทีละพยางค์ เน้นๆ อารมณ์แบบมาคุๆ หน่อย)

 

หึ หึ หึ ..

วันนี้ ป่านไม่ได้จะมาเล่าเรื่องผีหรืออะไรหรอกค่ะ

 

หึ หึ หึ ..

จะมาเล่าความผิดพลาด อัปยศ อดสู จู๊ฮุกกรู ของชีวิตวัย 20 ของป่านเอง..

 

หึ หึ หึ ..

 

 

เฮ้อ เหนื่อย.. มันดูจะมาคุเกินไปหน่อยเนอะ

กลับมาเล่าแบบดีๆ ละกัน (=  _  = ;)

 

ที่วันนี้ตั้งใจจะมาเขียนอะไรสักนิดสักหน่อยเนี่ย..

เพราะคับแค้นหัวอกหัวใจมาก

เรื่องของเรื่องคือ ป่าน สอบ วัดระดับ ภาษาญี่ปุ่น ระดับ N2 ไม่ผ่าน !!!!!!

 

อ๊า ก  ก ก ก ก ก ก ก ก ก ก ก  ก ก ก ก  กกก (|||`□´ |||)


 

 

ขออธิบายถึงการสอบวัดระดับความสามารถทางภาษาญี่ปุ่น ..

เป็นการสอบเกี่ยวกับความสามารถทางภาษาญี่ปุ่นของนักศึกษาต่างชาติ

ทั้งภายในและภายนอกประเทศ

แต่ก่อนแบ่งเป็น 4 ระดับ ระดับ 1 คือระดับที่ยากที่สุด

ตอนนี้ ถูกแบ่งออกเป็น 5 ระดับ ระดับ 1 ยังคงเป็นระดับครองแชมป์ความยาก

ป่านสอบระดับ 2 ไปเมื่อปลายปี 2010 .. หึ หึ หึ (ยังไม่เลิกๆ)

 

ตอนไปสอบ ก็เฉยๆ เหมือนไปสอบปกติธรรมดาแหละ ..

ลืมพกนาฬิกาข้อมือไป …. กะว่าที่ห้องสอบมันต้องมีแน่ๆ

มันต้องมีสิฟะ ห้องสอบนะเห้ย ไม่มีนาฬิกาได้ไง ..

หรือถ้ามันไม่มีจริงๆ .. อย่างน้อยคนคุมสอบต้องประกาศบอกเวลาก่อน อย่างน้อยห้านาทีอ่ะ ..

ถึงจะเคยเป็นฆาตรกรหน้าเหี้ยมมาก่อน

ห้าาา า า าาา า นาทีก่อนบอกให้วางดินสอเนี่ย ต้องบอกกันบ้างล่ะฟระ ..

 

ไปถึงห้องสอบป๊า บ บบ บ บ บ  …

เป็นห้องประชุมใหญ่บั๊กเอ้ก และ ไม่มีนาฬิกา ..

โอ้ว .. มันไม่มีจริงๆ ด้วยเฮ้ย  (゚ー゚;

ไม่เป็นไร เข้าสู่แผนสองที่คิดเตรียมไว้ .. เค้าบอกก่อนหมดเวลาแน่

 

เอ้า เริ่ม ม ม  ..

ก้มหน้าก้มตาทำไป เวลาก็ไม่รู้เว้ย ใจไม่ค่อยดี

ก็เลยรีบๆ ทำ (เริ่มรู้ว่าไม่ควรชิลล์.. จริงๆ ควรรู้นานแล้ว)

แรกๆ เป็นส่วนของคำศัพท์ ในห้าข้อ จะง่ายซะสองข้อ

เอาไงดี เว้นๆ ข้อที่ไม่รู้ไปก่อนละกัน..

ถ้าไม่ทันจริงๆ ซักห้านาทีก่อนหมดเวลาค่อยกลับมากาแบบพึ่งพาโชคลาภก็ได้

 

เข้าสู่ส่วนของไวยกรณ์ เออ ยากดี สมกับเป็นระดับ 2

เริ่มๆ เหม่อๆ สปีดเริ่มตก พยายามดึงตัวเองกลับมาเต็มที่

เตือนตัวเอง เฮ้ย ทำข้อสอบอยู่ๆ

ก็พยายามรักษาเวลา แต่ใจก็ตุ้มๆ ต่อมๆ

ว่าจะถามคนคุมอยู่เหมือนกันว่าเหลืออีกกี่นาที.. แต่ก็ไม่ได้ถาม

 

พอเข้าส่วนที่ต้องอ่าน โอ้โห ลายหูลายตา ปั่น ๆ ๆๆ

 

เอ้า วางดินสอ อ  ออ ..

 

หึ๊ !!!!!!?  ∑(; ̄□ ̄

อะไรนะคะ มะ .. เมื่อกี้ว่าไงนะคะ..

 

อ้าว เฮ้ย อ้าว มึน … เฮ้ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ยย

 

ตอนนั้นแบบเหมือนไฟในห้องประชุมนั้นดับพรึ่บ !!!!

ไอ่ข้อหน้าๆ ก็ไม่ได้กลับไปกา เว้นไว้บานเลย แล้วไอ่ข้างหลัง ก็ยังไม่เสร็จ

แล้ว ยังไง อะไร ทำไม เฮ้ย โหดกว่าฆาตรกรหน้าเหี้ยมอีก !!!!!

วางดินสอด้วยใจแป้วๆ ..

น้ำตาแทบไหลอ่ะ ตอนนั้น ..

ดีที่มีเพื่อนคอยคุยด้วย ไม่งั้นต้องร้องไห้แน่ๆ เลย

กลับเข้าไปทำข้อสอบฟังแบบหงอยๆ เหมือนไก่ติดไข้หวัดนก …

 

เนื่องจากการตัดสินว่าผ่านหรือไม่ผ่าน มันไม่ได้ดูแค่คะแนนรวมอย่างเดียว

มันดูคะแนนแต่ละพาร์ทด้วย ..

ป่านเลยเตรียมใจไว้แล้วว่า ถ้าผ่านก็มหัศจรรย์แล้วล่ะ ..

 

หลังจากวันนั้นก็สลดหดหู่ไปประมาณหนึ่งวัน..

พอผ่านพ้นวันนั้นไปก็เกิดการบำบัดตัวเอง และอาการดีขึ้น

กะว่าผลออกค่อยเศร้าทีเดียวละกัน.. ประหยัดเวลาดี

 

ผลออกมาเดือนกุมภา ก่อนกลับบ้านไม่กี่วัน..

นั่นไง ชัดเลย … ไม่ผ่าน .. (T____T)

 

ก็เลยสลดหดหู่ไปอีกวันนึง ..

ดีนะ ที่หลังจากนั้นได้กลับไปลั้นลาที่ไทย ทำให้ลืมมันไปได้พักใหญ่ๆ

แต่ในใจมันก็เหมือนมีอะไรค้างๆ คาๆ อยู่ตลอดเวลาเลยนะคะ

เหมือนเราแค่ปล่อยน้ำที่มันขุ่นทิ้งไว้ แล้วเดินไปเล่นที่อื่นอ่ะ

ถ้าเราต้องกลับมาใช้น้ำนั้นอีก ตะกอนที่เคยอยู่ก้นโอ่ง มันก็จะฟุ้งขึ้นมาอีก..

 

" ไม่น่าเลย !!!!! "

คือคำที่ป่านพูดกับตัวเองซ้ำๆ ย้ำๆ

แต่พูดไปก็เท่านั้นแหละ..

 

ป่านว่าป่านก็ไม่ได้โง่ขนาดนั้นนะ …

เอ๊ะ หรือจริงๆ ป่านก็แอบโง่.. (=  ___ =)

อืม.. คิดไปก็เท่านั้นแหละ

 

แต่มันเป็นความคับแค้นเล็กๆ ของเด็กตาดำๆ คนนึงเลยนะ

ที่แบบว่า เรียนมาเป็นปี แต่ดันสอบไม่ผ่าน …

มันแค้นตัวเองอ่ะ  เฮ้ย ไม่่ผ่านได้ไง(วะ) เรียนมาเยอะขนาดนั้น

 

ป่านนี้แล้ว ถึงจะพูดอะไร หรือหาเหตุผลมาปลอบตัวเองมากเท่าไหร่

ป่านว่ามันก็เหมือนกับหาข้อแก้ตัวให้ตัวเองเท่านั้นแหละ

ไม่ว่าเรื่องอะไร คนเรามักหาข้อแก้ตัวให้ตัวเองได้เสมอ

 

 

มันเหมือนเราวิ่งไปซื้อขนมที่ตลาดกับเพื่อนๆ คุยกันลั้นลาเฮฮากันอยู่ดีๆ

ก้มมองเท้า อ้าว เฮ้ย ลืมใส่รองเท้ามา

แวะซื้อรองเท้าแตะตราปูที่ร้านขายของชำ

ออกมาอีกที เพื่อนไปนู่นนนนนแล้ว!!

ป่านว่ามันเป็นเรื่องปัญญาอ่อนนิดหน่อย ที่จะตะโกนให้เพื่อนๆ หยุดรอเรา

เชื่อว่าใจของทุกคนคงอยู่ที่ขนมที่ตลาดแล้วแหละ

ถ้าสุดท้าย ยังไงเป้าหมายก็คือ ตลาด เหมือนกัน

สู้สปีดตามไม่ดีกว่าเหรอ..


 

 

 

ที่ลุกขึ้นมาเขียนที่มาที่ไปของการสอบไม่ผ่านของตัวเอง

เพราะวันนี้เริ่มเรียนภาษาญี่ปุ่นกับรุ่นน้อง.. เฮอะ เฮอะ ..

คนเราเนอะ มันควรจะว่าง แต่มันดันต้องไปเรียนอะไรที่เคยเรียนมาแล้วเนอะ ..

ก็รู้สึกตะขิดตะขวงใจ งอแง ไม่อยากไป .. ฮือ ๆ ๆๆ

 

แต่พอไปนั่งเรียน เซนเซเป็นเซนเซที่มาจากบริษัทใหม่

เซนเซทุกคนเป็นคนที่ไม่เคยเห็น ไม่เคยเรียนด้วยกันมาก่อน

แล้วคนที่สอนป่าน เค้าก็ดูไฟแรง ดูคึกคักดี

สอนออกเสียงขึ้นๆ ลงๆ ด้วย โอ๊ว คึกคักๆ

 

พยายามหาข้อดีของการเรียนซ้ำอีกรอบที่จะมาให้เหตุผลกับตัวเอง

  1. ได้เรียนใหม่อีกรอบ ความรู้แน่นปึ๊ก !!
  2. ได้เรียนกับน้องๆ นั่งทำหน้าเอ๊าะๆ เนียนๆ โอ๊ว สิบเก้าอีกครั้ง !!
  3. เซนเซคนใหม่ จากบริษัทใหม่ ได้ความรู้จากวิธีการสอนแบบใหม่ เฟรช ช ช  !!
  4. ถ้าเป็นคาบว่าง ป่านต้องนั่งชิลล์ปัญญาอ่อนแน่ๆ แต่นี่มีคนมาบอกให้เราไปเรียน แถมสอนให้ฟรีๆ ถึงที่ !!


ได้กับได้เห็นๆ กำไรล้วนๆ !!!!!!


 

ยังแอบนึกเลยว่า นี่ถ้าป่านสอบผ่าน..

ป่านต้องไม่ขอมานั่งหน้าสลอน เรียนซ้ำอีกรอบแน่ๆ …

คิดไปคิดมา นี่ป่านต้องขอบคุณตัวเองปะเนี่ย.. เอิ่ม..

 

เอาเป็นว่า.. ไหนๆ ก็เสียเวลาแวะซื้อรองเท้าแตะกลางทางไปแล้ว

ก็ขอใช้ไอ่รองเท้าแตะตราปูคู่ใหม่นี้ให้คุ้มซะหน่อยละกัน..

 

เชื่อว่าตราบใดที่ยังไม่วิ่งไปทิศตรงข้ามกับตลาด

สักวันมันต้องได้กินสิน่า ขนมแสนอร่อยที่ฝันไว้น่ะ !!!!

 

 

อัพเดทสถานการณ์แผ่นดินไหว ..

ฮาชิโมโตวันนี้ก็ไหวหลายครั้งเลย

เมื่อเช้านอนๆ อยู่ เตียงก็ไหว ๆ  ๆๆ เพลินเลย เกือบนอนต่อ ฮ่า ๆ ๆ

เรียนอยู่ก็ไหว .. ไหวมันได้เรื่อยๆ ทุกวันอ่ะ แต่ไม่ได้แรงจนน่ากลัวอะไร

จนตอนนี้ป่านก็เหมือนตัวเองจะไหวๆ อยู่ตลอดเวลา

แอบเวียนหัวเบาๆ .. ไม่รู้ว่าแผ่นดินมันไหว หรือป่านไหวไปเองกันแน่

ได้ข่าวว่าโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เพิ่งความร้ายแรงเป็นระดับ 7 เท่ากับเหตุการณ์เชอร์โนบิล

โ อ้ เ ย ..

 

ขอให้ญี่ปุ่นปลอดภัย..

ป่านเพิ่งเปิดเทอมไปสองวันเองนะคะ (T__T)

ขอให้ป่านได้เรียนต่อด้วยเถิด ..

 

เล่นน้ำสงกรานต์ให้สนุกนะคะ

จะดูซากุระเผื่อ .. แหะ แหะ

 

ปล. ซากุระบานต้อนรับเปิดเทอม สวยมาก น้ำตาแทบไหล

เห็นแล้วมีกำลังใจเรียนขึ้นมาทันที

 

 

 

 

     ป่าน

     Hashimoto, JAPAN

     11.04.12